Als Willie (27) terugkijkt op de afgelopen jaren, ziet hij een periode waarin hij vooral bezig was met overleven.

Inmiddels kijkt hij weer vooruit. Hij is onlangs gestart met de opleiding Social Work en droomt ervan om later zelf anderen te helpen. Het begon allemaal met een moeilijke thuissituatie, waarin Willie weinig emotionele steun ervaarde. Hij besloot naar Lelystad te verhuizen om daar te wonen en te werken. Maar het ging niet goed. Hij had niemand om zich heen, zat mentaal niet goed in zijn vel en greep steeds vaker naar de drank. Uiteindelijk stopte hij met werken en verhuisde hij terug naar zijn ouders. Helaas verslechterde de situatie daar en besloot hij al snel weer te vertrekken.

Een maand lang kon hij bij een vriend in Apeldoorn terecht. Het was een tijdelijke oplossing, maar geen stabiele basis. Hij kon zich daar niet inschrijven en had geen vast woonadres. Vervolgens verbleef hij ongeveer drieënhalve maand bij Omnizorg, de daklozenopvang in Apeldoorn.

Een eigen voordeur

Tijdens zijn verblijf in de opvang kwam Willie in aanraking met drugs. Wat begon met softdrugs, leidde later ook tot het gebruik van harddrugs. Tegelijkertijd kwam hij in contact met de hulpverlening. Langzaam ontstond er weer zicht op een andere toekomst. Uiteindelijk kreeg Willie een woning dankzij Stichting Zwerfjongeren Apeldoorn. De stichting hielp hem door de eerste maand huur en de borg te betalen. Hij had net een nieuwe baan gevonden, maar nog niet genoeg spaargeld om deze kosten zelf te dragen. De woning betekende voor Willie veel meer dan alleen een dak boven zijn hoofd.

‘Een woning gaf mij weer rust, wat ik bij de daklozenopvang niet had.’

Die rust gaf hem de ruimte om zijn leven opnieuw op te bouwen. Hij hield zijn werk vol en kreeg steeds meer het gevoel dat hij zijn leven weer zelf in handen had. ‘Ik was door de woning echt weer betrouwbaarder geworden voor bijvoorbeeld werk.’ Werk betekende voor Willie onafhankelijkheid en de mogelijkheid om de regie over zijn leven terug te pakken.

Ook ontstond er weer ruimte voor zijn sociale leven. Hij kon vrienden bij hem thuis uitnodigen en gewoon samen een kop koffie drinken.

Toen zijn leven langzaam weer stabieler werd, kreeg Willie een ernstig verkeersongeval. Willie bracht lange tijd door in het ziekenhuis en een revalidatiecentrum. Fysiek is Willie nog altijd niet volledig hersteld, maar stap voor stap gaat hij vooruit. Het ongeluk had ook mentaal een grote impact. Tegelijkertijd zorgde het ervoor dat Willie anders naar zijn leven en zijn toekomst ging kijken. ‘Het heeft mij wakker geschud, waardoor ik echt over mijn toekomst ben gaan nadenken. Hiervoor leefde ik altijd in het hier en nu, omdat ik dat gewend was. Maar nu ging ik nadenken over de toekomst.’

Tijdens gesprekken met het maatschappelijk werk ontstond een nieuw doel: de opleiding Social Work volgen.

Inmiddels is Willie daarmee begonnen. Zijn eigen ervaringen hebben hem laten zien hoe belangrijk goede hulpverlening kan zijn. Juist daarom wil hij later zelf iets voor anderen betekenen.

‘Mijn droom op dit moment is om de opleiding Social Work af te ronden en een “normaal” leven te leiden.

Ik wil gewoon een baan die bij mij past en hoop uiteindelijk een gezin te stichten. Een normaal leven is echt een droom voor mij.’

Willie wil graag dat mensen anders kijken naar jongeren die dakloos zijn. Volgens hem kiezen jongeren niet bewust voor dakloosheid. Bovendien is dakloosheid onder jongeren lang niet altijd zichtbaar.

‘Jongeren zoals ik kiezen echt niet voor dakloosheid. Dakloosheid onder jongeren komt veel voor, maar is niet altijd zichtbaar.’ Aan jongeren die zich momenteel in een vergelijkbare situatie bevinden, wil hij één belangrijke boodschap meegeven: ‘Zoek hulp, zonder de hulpverlening had ik het niet kunnen doen.’

Als Willie kijkt naar waar hij nu staat, is hij vooral trots. Niet omdat alles achter de rug is, maar omdat hij weer vooruit durft te kijken. ‘Het meest trots ben ik op het feit dat ik nu een opleiding Social Work volg en dat ik straks hopelijk zelf mensen mag helpen’. Van een periode waarin hij vooral bezig was met overleven, naar een toekomst waarin hij weer durft te dromen!